Gemeenten waar veel tweede verblijvers verblijven, rekenen een specifieke belasting aan om bij te dragen aan openbare infrastructuur, brandweer, strandbewaking en openbare netheid. Aangezien tweedeverblijvers niet bijdragen via de aanvullende gemeentebelasting op de personenbelasting, compenseren steden dit via de belasting op tweede verblijven.
1. Tariefverschillen aan de kust en in het binnenland
De tarieven variëren aanzienlijk per gemeente. Aan de kust liggen de bedragen meestal tussen € 600 en € 1.200 per jaar, afhankelijk van de ligging en soms de oppervlakte van het woongedeelte. In Ardense gemeenten liggen de forfaits vaak tussen € 300 en € 700 per wooneenheid per jaar.
2. Wat kwalificeert als tweede verblijf?
Elke woning waar op 1 januari van het aanslagjaar niemand is ingeschreven in het bevolkingsregister als hoofdverblijfplaats, wordt in principe beschouwd als een tweede verblijf. Dit geldt dus evengoed voor studio’s, villa’s, chalets als stacaravans met een vaste standplaats.
3. Vrijstellingen en juridische geschillen
In bepaalde gevallen kan een vrijstelling worden aangevraagd, bijvoorbeeld wanneer een pand gedurende het volledige jaar structureel onbewoonbaar is wegens ingrijpende verbouwingswerken, of wanneer het uitsluitend bestemd is voor professionele studentenverhuur. Raadpleeg het gemeentelijk belastingreglement voor de specifieke modaliteiten en beroepstermijnen.